Hatay Ayağa Kalktı Deniliyor, Peki Hataylı Nasıl Yaşıyor?

Hatay’ın yeniden inşa süreciyle ilgili yapılan açıklamalarda sık sık büyük projelerden, tamamlanan konutlardan ve şehrin yeniden ayağa kaldırılmasından söz ediliyor. Ancak sahadaki gerçekler, anlatılan başarı hikâyeleriyle her zaman örtüşmüyor. Çünkü bir şehri ayağa kaldırmak yalnızca binalar inşa etmekten ibaret değildir. O şehirde yaşayan insanların hayatını kolaylaştırmak, ekonomik ve sosyal koşullarını iyileştirmek, geleceğe umutla bakmalarını sağlamak da yeniden inşanın en önemli parçalarıdır.

Bugün Hatay’da yaşayan insanların önemli bir bölümü hâlâ tozun, toprağın, çamurun ve çukurun içerisinde yaşam mücadelesi veriyor. Plansız, düzensiz ve yetersiz çalışmalar nedeniyle günlük hayatın en temel ihtiyaçlarını karşılamak bile birçok vatandaş için ciddi bir sorun hâline gelmiş durumda. Altyapı sorunları, yollar, ulaşım, sosyal donatı alanlarının eksikliği ve sosyal yaşamın yetersizliği, deprem sonrası hayatın hâlâ ne kadar zor olduğunu açıkça ortaya koyuyor.

Bu memleketin tozunu, çamurunu, çukurunu ve her türlü zorluğunu Hatay’da yaşayan insanlar çekecek; ancak yapılan işlerin cefasını, külfetini ve ekonomik yükünü başka şehirlerde yaşayanlar mı fırsata çevirecek? Deprem sonrası süreçte ortaya çıkan rant tartışmaları, ihale süreçleri ve şehir dışında yürütülen iş ve işlemler, Hataylıların haklı olarak sorguladığı konuların başında geliyor. Bu şehrin insanı yaşadığı mağduriyetin üzerine bir de başkalarının kazanç kapısı hâline gelen süreçlerin yükünü taşımak zorunda bırakılmamalıdır.

Depremden sonra Hatay dışında yürütülen birçok iş ve işlem, şehrin yeniden inşası adına yapılan açıklamalar ve ortaya konulan uygulamalar kamuoyunun değerlendirmesine açıktır. Ancak bugün ortaya çıkan tabloya bakıldığında, yapılan çalışmaların Hatay’ın gerçek ihtiyaçlarını ne ölçüde karşıladığı ciddi biçimde sorgulanmalıdır. Çünkü yapılan işler ortadadır, yaşanan sorunlar ortadadır ve bu sorunların içerisinde hayatını sürdürmeye çalışan insanlar ortadadır.

Bir şehri ayağa kaldırmak, yalnızca beton dökmek, konut yapmak ve rakamlarla başarı anlatmak değildir. Şehir; yaşayan insanlarıyla, ekonomik gücüyle, sosyal hayatıyla, ulaşımıyla, altyapısıyla, kültürüyle ve geleceğe dair umutlarıyla ayağa kalkar. İnsanların işsiz, güçsüz, çaresiz ve borç içerisinde yaşadığı; sosyal yaşamın neredeyse yok denecek kadar sınırlı olduğu bir şehirde, yapılan binaları tek başına bir başarı ölçüsü olarak göstermek yeterli değildir.

Hatay’da yaşayan insanlar bugün yalnızca barınma sorunuyla mücadele etmiyor. Aynı zamanda ekonomik sıkıntılarla, işsizlikle, geçim derdiyle, ulaşım sorunlarıyla ve yaşam kalitesini düşüren birçok sorunla karşı karşıya. Bir tarafta yeniden inşa sürecinin devam ettiği söylenirken, diğer tarafta vatandaşın günlük hayatını kolaylaştıracak temel hizmetlerin yetersizliği dikkat çekiyor.

Bu nedenle Hatay’ın yeniden inşa sürecine ilişkin değerlendirmeler yapılırken, yalnızca tamamlanan konutların ve projelerin sayısına bakılmamalıdır. Hataylıların nasıl yaşadığı, hangi sorunlarla mücadele ettiği, ne kadarının iş sahibi olduğu, borç yükünün ne durumda olduğu ve sosyal hayata ne ölçüde erişebildiği de dikkate alınmalıdır.

Bu memlekette yaşayan insanların çektiği cefayı görmezden gelmek, yaşadıkları mağduriyetleri yok saymak ve her şeyi başarı hikâyesi olarak anlatmak, Hatay’ın gerçeklerine sırt çevirmektir. Hataylıların beklentisi çok büyük sözler değil; yaşadıkları sorunların görülmesi, haklarının teslim edilmesi ve insanca yaşam koşullarına kavuşmalarıdır.

Biraz vicdan, biraz samimiyet ve bu şehre duyulan saygı yeterlidir. Hatay’da yaşayan insanların hakkını teslim etmek, onların sesini duymak ve şehrin gerçek sorunlarına çözüm üretmek artık bir sorumluluktur.

Hatay yalnızca yeniden inşa edilen binalardan ibaret değildir. Hatay, burada yaşayan insanların hayatıdır. Ve o hayat, hâlâ tozun, çamurun, ekonomik sıkıntıların ve çaresizliğin içerisinde ayağa kalkmaya çalışmaktadır